Religieus erfgoed

De Sint-Pieterskerk is meteen het oudste monument in de stad en werd rond 1105 gebouwd. De spitse toren is 62m hoog. De kerk werd meermaals verwoest en weer in al dan niet oorspronkelijke staat hersteld. De kerk herbergt een aantal kostbare kerkschatten en kerkmeubilair, onder andere een communiebank in rococostijl, gesculpteerd door Pieter Cools uit Brugge (1765) en een monumentale preekstoel, in 1852 gesculpteerd in Deense eik door de Tieltse broers Debosschere.

Krommewalstraat

Naast de Sint-Pietersparochie ontstond er in Tielt pas in 1913 een tweede parochie: de O.-L.-Vrouweparochie. Het grondperceel voor de gelijknamige kerk werd door Emilie Mulle de Terschueren aan de kerkfabriek geschonken. De nieuwe Onze-Lieve-Vrouwekerk werd voltooid in 1937. In de vormgeving overheersen spitsboog en klassieke materialen zoals breuk- en baksteen.
Het beeldhouwwerk van Tieltenaar Maurice Vander Meeren (1903-1983) domineert de voorgevel: 4 monumentale witstenen evangelisten en een beeld van O.-L.-Vrouw met Kind.
Van dezelfde kunstenaar prijken boven het hoofdaltaar een 11 meter hoog indrukwekkend Christusbeeld en het gestileerde beeld van de H. Theresia in de zijbeuk.
De glas-in-loodramen werden vervaardigd door Cesar Van Hevel, Roger Vande Weghe en Gerard De Sander.

Stationstraat

In 1624 vestigden zich een viertal Minderbroeders uit het Gentse moederklooster in het geschonken “Gruuthof” in de Kortrijkstraat. Met de uitbreiding van de kloostergemeenschap werd het oorspronkelijke pand geruild voor het ruimere Poekhof aan de overkant. Ruime giften maakten de bouw van een nieuw klooster mogelijk; de nieuwbouw was voltooid in 1644. Vanaf 1686 begonnen de Minderbroeders met humaniora-onderwijs in Tielt, oorspronkelijk in de Ieperstraat, vanaf 1688 in een huis aan de Kortrijkstraat. Op dezelfde plaats werd in 1720 een nieuw collegegebouw opgetrokken, het huidige St.-Jozefscollege, dat in 1848 door het bisdom werd overgenomen.
De kerk in haar huidige vorm werd gebouwd in 1707 met een aangebouwd portaal uit 1727. Aanvankelijk hadden de paters zich beperkt tot het bouwen van een kapel, die samen met het klooster in 1660 door brand geteisterd werd. De heropbouw van het klooster werd spoedig aangevat, maar pas op het einde van de 17de eeuw kregen ze de toelating om de kerk te bouwen. Nu resteren nog de sobere, barokke kerk (1707) en het klooster uit de tweede helft van de 17de eeuw waar inmiddels aanpassingswerken gebeurden. Bezienswaardigheden in het barokke interieur zijn de communiebank vervaardigd door de Tieltse gebroeders Debosschere die ook de balustrade van het doksaal kunstig uitwerkten.
De prachtige lindendreef naar het klooster werd in 1776 aangeplant.

Patersdreef

Deze kerk wordt wegens haar monumentale grootte ook de “Kathedraal van te Lande” genoemd en werd gebouwd rond de eeuwwisseling.
Pastoor De Maître wou het kerkelijke leven in het dorp herwaarderen met een prestigieus bouwproject. Het plan werd echter geweigerd omdat het niet gefinancierd kon worden. Na verschillende verkleiningen werd het zesde plan goedgekeurd mits de pastoor met zijn persoonlijke bezittingen borg stond voor de betalingen.Toen de rekening nog groter werd dan voorzien kreeg het verhaal een tragisch einde.
De toren en westgevel in renaissancestijl kwamen er in 1897-1899, het kerkschip in neobarokke stijl in 1908-1910. Binnenin is de communiebank van de gebroeders Debosschere uit Tielt bezienswaardig.
De kerk is geklasseerd als monument en werd grondig gerestaureerd. Het kerkplein werd volledig heraangelegd. Naast de kerk bevindt zich het standbeeld ‘De Flandrien’ als hulde aan Briek Schotte in Kanegem, geboren in 1919.

Kanegem

De Sint-Martinuskerk is gerenommeerd door de beschermde vroeg-gotische natuurstenen vieringtoren, een laatste restant van de oorspronkelijke 13de-eeuwse kerk. Een bezoek is beslist een aanrader: bezoekers worden meteen aangenaam verrast door de prachtige gebrandschilderde ramen, die de sfeer van de kerk bepalen.
Daarnaast bevat het interieur een merkwaardige barokkansel (1687) en een schilderij uit de 17de-eeuwse Vlaamse school.
Aarsele is vermaard als bedevaartsoord van de Waalse broeder van de Christelijke Scholen, Mutien-Marie (1869-1917), die zalig verklaard werd. Met de giften van de vereerders werd in 1988 een beeld geplaatst, dat na de heiligverklaring in 1989 een vaste plaats kreeg in de Aarseelse parochiekerk.

Aarsele

De huidige O.L.V.-Geboortekerk (1785) werd de waardige opvolger van de oorspronkelijke Hulswalle-kapel (1243), waaraan de familienaam de Scuvere verbonden was. Dit is meteen ook de verklaring van de plaatsnaam Schuiferskapelle. De dorpskerk is een bezoek overwaard: twee prachtige bronzen kunstwerken van May Claerhout (zus van Jef Claerhout) verrijken het interieur. Zowel het altaarstuk (Laatste Avondmaal) als het imponerende kruisbeeld werden als persoonlijke schenking door pastoor Vercruysse in 1998 blijvend met kerk en dorpsgemeenschap verbonden.

Landelijk leven met innige volksdevotie blijkt uit de verering van de H. Nicolaas van Tolentijn, hoop der landbouwers. Op de buitenmuur zijn negen keramiekreliëfs ingebouwd voor de ommegang van Sint Antonius Abt en H. Nicolaas van Tolentijn; de gelovigen gaan er op bedetocht (‘dienen’) voor een goede oogst en gezonde veestapel.

Ook tegen menselijke kwalen, o.a. de zona, vroeger een levensgevaarlijke aandoening, gaan gelovigen in Schuiferskapelle ‘dienen’.
Net boven de ingang bemerken we een beeltenis van de heilige Antonius Abt, patroonheilige van de parochiekerk en beschermer van het vee.

Van het oorspronkelijke kerkhof rest enkel het graf van pastoor Debreuck (1841–1927) die met eigen financiële middelen heeft bijgedragen tot de vernieuwing van de kerktoren en de bouw van de huidige pastorie.

Schuiferskapelle

De neogotische hallenkerk dateert van 1893 - 1896, maar binnenin werden in 1963 belangrijke omvormingen doorgevoerd (o.a. werden een deel van de pilaren verwijderd) waardoor de kerk een moderner uitzicht kreeg. 
De kruisweg van Ph. Jacques De Witte, een werk uit 1854 verdient extra aandacht.

Meulebeke Plaats

De Kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand werd opgericht in 1757 en neogotisch verbouwd in de 19° eeuw. Binnenin zie je een Onze-Lieve-Vrouwebeeld in barokstijl (ca. 1700). 
Deze kapel is een druk bezocht bedevaartsoord (vooral in de meimaand).

Kapellestraat

De eerstesteenlegging van de kerk gebeurde in 1837. Anderhalf jaar later, op 24 september 1838, werd de kerk ingewijd door de bisschop van Brugge. De kerk werd genoemd naar de Heilige Leo, de patroonheilige van de pastoor-bouwer. Niet veel later kreeg de kerk ook de titel van Onze-Lieve-Vrouw Bezoeking.

Marialoopplaats

De kapel is een laatgotisch gebouw uit de 16° eeuw, opgericht op last van de baronie De Beer. Het Onze-Lieve-Vrouwebeeld, vervaardigd door beeldhouwer J. Claerhout (Sijsele), vervangt een 16° eeuws houten beeld dat in 1969 gestolen werd.
Deze kapel wordt als bedevaartskapel druk bezocht.

Marialoopplaats

De bouw voor de Sint-Antonius van Paduakerk begon in 1940 en werd in 1951 voltooid.

Sint-Antoniusstraat 3A